یه پنجشنبه نحس

قربون دستم برم که هرچی میکشند بزرگان، از فرمانشان می‌کشند. اونم زمانی که فکر می‌کنی که فلان قسمت فلان جا، خلوت ترین جای اونجاس و بعد با یه ترافیک عظیم از ماشین هایی روبرو می‌شی که بسیاز زیاد می‌باشند و در میان زیادی زور‌افزون آنها، یکی سر دوربرگردون استاپ زده و راه رو بند آورده. شما هم عین کمال خونسردی می‌کشین که از کنارش برین تو منفذ مربوط و اساساً می‌مالین در سپر عقب ماشین جلویی و یکی دوبار هم عقب جلو می‌کنین تا یه اثر هنری جذاب روی درهای ماشینتون نقش ببنده. بعد هم یارو از ماشینش بیاد پایین ببینه مال خودش چیزی نشده، پس باید تو رو دستت بندازه.

بعد که رفتم سر کلاس و برای استاد پیانوم ماجرا رو تعریف می‌کنم ، واسه من تقویمش رو پیش می‌کشه و می‌گه نیگا کن، امروز  روز نحس هفته‌س. واسه همین این بلا سرت اومده. باید ازین به بعد حواست باشه چه روزی چه کاری بکنی!
با این که آدم خرافاتی‌ای نیستم ولی ظاهراً بهتره قبول کنم که در این مورد، حق با اونه.

 فعلاً که حسابی عنقم.
خدا تا آخر شب بخیر کنه.