کازینو رویال…

مدت ها بود که یه فیلم اکشن درست و حسابی ندیده بودم. شاید آخرین فیلمی که از این دست دیدم، برتری بورن (Born Supremacy) بود که با درنظر گرفتن اینکه سومین قسمتش هم چندماهیه به بازار اومده، فیلم قدیمی ای به حساب میاد. اما بالاخره دیشب، تونستم Casino Royal، جیمز باند 2007 رو ببینم و البته کلی هم لذت ببرم. انصافاً در طول 2 ساعت و ربع مدت فیلم، به غیر از یه بار که مجبور شدم از اتاق برم بیرون، به صندلی میخکوب شده‌بودم و در واقع، فیلم خیلی خوب تونسته بود من تماشاگر رو تحت تاثیر قرار بده.
احتمالاً تا حالا زیاد شنیدین که فیلم اکشن بدون فیلمنامه درست و حسابی هم می‌تونه موفق باشه، به شرطی که صحنه های زد و خورد اون خوب در اومده باشه. حالا تصور کنین که یه فیلمنامه‌ی قوی، چند بازی خیلی خوب و کارگردانی مسلط هم به سکانس های اکشن موفق، اضافه بشن؛ نتیجه، هم خاص رو راضی می کنه و هم عام؛ هم در دنیا ثواب داره و هم در آخرت!!

جدیدترین فیلم جیمز باند یه همچین فیلمیه. تریلری پر از صحنه های زد و خورد، تعقیب و گریز و البته نفس‌گیر، همراه با یه تم رومانس قوی و خیلی باورپذیر، به اضافه سکانسهای مربوط به بازی پوکر و شرط‌بندی های مرتبط و خلاصه تمام چیزایی که احتمالاً کمتر تو فیلمی که برچسب اکشن خورده دیدین.

فیلم از جایی شروع میشه که باند هنوز مامور 007 نشده و البته در حال ارتقاء درجه‌س. بعد به اوگاندا میریم و در جریان یه معامله قرار می‌گیریم که یک طرف اون Le Chiffre خطرناک قرار داره. از همینجاست که فیلم اوج می‌گیره و تعقیب و گریزهای جذاب اون شروع می‌شه. در شرایطی که این اولین ماموریت باند در نقش 007 به حساب میاد، اون در پی اینه که خودش رو به رییسش M، ثابت کنه. اما اشتباهاتی که ازش سر میزنه بارها باعث به خطر افتادن جونش میشه و هم لیاقتش رو پیش M زیر سوال می‌بره.
بعد از مدتی، ماجرا به مونته‌نگرو و کازینو رویال کشیده می‌شه و باند مامور میشه که Le Chiffre رو سر میز پوکر شکست بده تا اون رو که طلبکاران زیادی رو دور خودش جمع کرده از این طریق به زانو دربیاره.

Daniel Craig بازیگر نقش باند، قبل از این فیلم در فیلم هایی مثل تومب رایدر، جادی‌ای به سوی تباهی و و مونیخ بازی کرده. به غیر از دنیل کریگ که اولین حضورش رو در نقش باند تجربه می‌کنه، جودی دنچ (Judie Dench) در نقش M به مجموعه برگشته و البته اوا گرین(Eva Green) هم نقش حسابدار و معشوقه‎ی باند رو بازی می‌کنه. اگر فیلم Dreamers رو دیده باشین، احتمالاً میدونین که اوا گرین کیه!

Casino Royal، مجموعه‌ای از پیشامدهاست که برای اولین بار اتفاق می‌افتن. بنابراین از این حیث واسه خودش رکورد زده.
داستان کازینو رویال، اولین داستان از مجموعه‌ی باند محسوب می‌شه که یان فلمینگ در سال 1953 نوشت. در همون سال، یک فیلم از روی کازینو رویال ساخته شد و کازینو رویال فعلی یه جورایی، بازسازی اون فیلم 50 سال پیش محسوب میشه.

البته نمی‌شه از تیتراژ اولیه خوش‌ساخت فیلم که با آهنگ جالب I know your name همراه شده هم بی‌تفاوت گذشت.این آهنگ تونست جزو آهنگ های پرفروش چارت انگلستان بشه.

یکی از وجوه تمایز فیلم های باند در دهه های اخیر سینما با فیلم های اکشن مشابهش، استفاده‌ی اغراق شده از ماشین های آخرین مدل و تجهیزات جدیدیه که خیلی از اونا اصلاً در زمان نمایش فیلم (و چه بسا در سال های بعد از اون هم) وجود خارجی ندارن. اما این یکی فیلم، کاملاً این موضوع رو درنظر گرفته که یه فیلم باورپذیر به خورد تماشاگر بده. بنابراین تمامی استفاده هایی که از تکنولوژی می‌شه منطقی به نظر میان، مثل GPS و دستگاه‌ احیا و … . منتها طبق سنت قدیمی فیلم ها جدیدترین ماشین آستون مارتین رو برای نمایش تو فیلمش عرضه کرده. ماشینی که هنوز مطمئن نیستم تو بازار اتومبیل های 2007 اومده باشه.

در نهایت همونطور که گفتم، انقدر پارامتر وجود داره که این فیلم رو بشه از فیلم های اکشن مشابهش جدا دونست. حتی، به عقیده‌ی بعضی‌ها، این فیلم بیشتر یه یه فیلم رومانتیک-درامه تا اکشن جیمز باندی. شخصیت تاریک باند، همراه با حوادثی که اون رو از اون کاراکتر شکست‌ناپذیری که همیشه می‌شناختیم دور می‌کنند، بعلاوه کارگردانی یکدست مارتین کمپل (سازنده‌ی نقاب زورو، و Golden eye که فیلم جیمزباندی دیگه‌ای با بازی پیرس برازنان بود) انقدر ارزش فیلم رو بالا می‌برن که نقاط ضعف کوچیکی مثل کلیشه های استفاده شده در فیلم رو هم بی اثر می‌کنند. بنابراین پیشنهاد من اینه: حتماً فیلم رو ببینید.
نقد بی‌بی‌سی فارسی رو درباره‌ی این فیلم بخونید (ولی زیاد جدی نگیرید!)