فیلم هفته:CashBack

یه نکته‌‌ی مفید فیلم‌فروش سر خیابون ما، اینه که فیلم هایی میاره که هر سلیقه‌ای رو راضی می کنه و در واقع تنوع عناوین و ژانرهای تو بساطش زیاده. نکته‌ی دیگه اینه که فیلم هایی که عکس انگشت نما و تو چشم دارن به وفور تو چنته ش یافت می‌شود. یکی از همین فیلم هایی که توجه من رو جلب کرد و مجبور شدم که بیشتر بهش التفات خاص مبذول بدارم، همین فیلمیه که امروز میخوام راجع بهش صحبت کنم.

گاهی عشق بین ثانیه ها پنهان می شود، پس مواظب باش که دمی از زندگیت را از دست ندهی.

                                  Cash Back

کارگردان
شان ایلیس
بازیگران
شان بیگراستاف
امیلیا فاکس
محصول 2006 آمریکا
مناسب برای بالای 18 سال

Ben بعد از این که رابطه‌شو با دوست‌دخترش به هم می‌زنه، دچار بی‌خوابی شدیدی می‌شه که اونو به کار در یه فروشگاه شبانه‌روزی ترغیب می‌کنه. جایی که به قول خودش بتونه هشت ساعت جدید اضافه‌شده به زندگی‌ش رو بگذرونه. در اونجا اون ما رو به دنیای خیالات و تصورات خودش می‌بره و علاقه‌ی مفرطش رو به متوقف کردن زمان و ثبت زندگی ها و پرتره هایی از افراد مورد علاقه‌ش با ما در میون می‌ذاره. در این میان، رابطه‌ای بین Ben و Sharon، دختری که در همون فروشگاه کار می‌کنه شکل می‌گیره و Ben عشق واقعیشو در وجود او پیدا می‌کنه.

شاید داستان خیلی روتین یا جذاب به نظر نرسه، اما با وجود فانتزی بودن فیلم و فضای سورئال اون، فیلم تا حد زیادی وابسته به حوادثیه که ما تو زندگی واقعی بهشون برمیخوریم. خیلی‌ها این فیلم رو برداشتی از زندگی خودشون تلقی کرده‌ن. باید فیلم رو ببینین تا متوجه خوش‌ساخت بودنش بشین. دیالوگ های بسیار جذاب و زیبایی که بعضاً در قسمت های مختلف می شنویم، ارزش فیلم رو بسیار بالا میبره. البته جریان پیشرونده‌ی فیلم اونقدر شدید نیست که شما رو محو خودش بکنه. فیلم، قابل پیش‌بینیه و خیلی بالا و پایین نداره اما همین که هر لحظه منتظرین تا یکی از اون جمله های جذاب رو بشنوین کافیه که شما رو تا آخر با خودش همراه کنه. ضمن اینکه تمهیداتی که کارگردان برای پر کردن فیلمش از نظر تصویری در نظر گرفته، کار خودشونو کاملاً درست انجام میدن. می‌تونین منظورمو از پوستر فیلم متوجه بشین!

به طور کلی، همه‌چی حول بن و احساساتش در مورد دخترها میگذره. از همون صحنه اوایل فیلم که در کلاس هنر، Ben به جای کشیدن پرتره‌ی مردی که به عنوان مدل ایستاده، چهره‌ی دختر اونطرف کلاس رو می‌کشه مشخصه که چه بخش عمده ای از افکار بن رو جنس مخالف تشکیل میدن. حتی خودش هم در جایی از فیلم به این نکته اعتراف می کنه.
جالبه بدونین که این فیلم، در ابتدا به صورت یه فیلم کوتاه 18 دقیقه ای در سال 2004 به نمایش دراومد و نامزد عنوان بهترین فیلم کوتاه سال در مراسم اسکار شد. این فیلم بلند، از روی اون فیلم ساخته شده. کار این فیلم، از زمان شروع نگارش فیلمنامه تا پایان فیلمبرداری، کلاً 7 هفته طول کشید! چیزی که حتی بازیگران و عوامل فیلم رو شگفت‌زده کرد. در فیلم سکانس هایی وجود دارند که با هم فاصله‌ی دوساله‌ی فیلمبرداری دارند! اما Sean Ellis کارگردان فیلم به خوبی از پس اداره و ساخت فیلم براومده و اونو به یه فیلم موفق تبدیل کرده. موفقیت فیلم به حدی بود که جوایزی مثل بهترین فیلم و بهترین کارگردانی رو از جشنواره های معتبری مثل فیلم تورنتو و سن‌سباستین دریافت کرد. جوایزی که به نظرم به حق به این فیلم داده شدند.

در کل، با یه فیلم رومانس جذاب روبروییم که از شاخه های مختلفی، احساسات رو به تماشاگر تزریق می‌کنه. قصه‌ها‌ی کودکی بن، یکی از نقاط مثبت داستانه و شخصیت جالبی رو به اون میده. پی‌ریز جالب داستان که استفاده از کوچکترین لحظه ها برای رسیدن به عشق واقعیه، اونو از سایر فیلم های مشابهش جدا می‌کنه. مث بقیه‌ی فیلم هایی که اینقدر ازشون تعریف می‌شه، دیدن این فیلم رو بهتون توصیه می‌کنم.

زمان خیلی سریع پیش می‌رود؛ اما خبر خوب اینکه تو خلبانش هستی.