زمین را هم خوش میاید

حوصله م دیگه سر رفته میباشد از وبلاگ نوشتن برای خودم! چند وقتیست که به هردلیل، آمار خواننده‌هام اومده پایین و منم در کمال پررویی فرت و فرت آپ می‎کنم! اینجاس که می‌گن طرف رطب میخورد و تپ تپ تپ پس می‌دهد!! ببخشید… اشتب شد! و منع رطب می‌کند! همین روزاس که ملت، دونه‌دونه بی‌خیال فید ما می‌شن و دعای معروف “ما را به ‌خیر، شما را به سلامت” را بدرقه‌ی راهمان می‌کنند! بعد ما می‌مانیم و یک وبلاگ نشُسته نرُفته که تازه درش باز نموده شده و هدف والایی همچون جذب خارجی‎های عامل استکبار دارد. ولی خوب…بعد از یه مدت، آنجا هم سرمان را خورده می‌کنند و کلاً سرخورده می‌کنند و نشان خرِ در گل‌مانده بهمان اعطا می‌شود به این گندگی (……) و از این راه رانده و از اون یکی مانده می‌شویم به این وسعت (…………………..) و دیگر هوس نمی‌کنیم که کبکمان را به کلاس آموزش آواز خروس بفرستیم و فیل‌مان را راهی هنددوستان کنیم! و ضمناً در نتیجه‌ی این غلط کردن‌های اول سالی که نکوست، بهارمان را یک جایی گم و گور می‌کنیم که سالمان از بهارش پیدا نباشد!

مفتخرم اعلام دارم که ساعت نشان می‎دهد که نزدیک است که روی هشت بنشیند و اینکه هرگز نشه فراموش، لامپ اضافی خاموش و بدینوسیله اعلایم بداریم که آهای مردم دنیا…ما هم در جشن ساعت زمین شما بازی! حداقل، جاهایی که “نه شرقی، نه غربی، جمبوری اسلامی”، نمی‌تواند انگول بمالد، بگذارید خودمان را با شماها همراه کنیم. لااقل اینطوری دل خودمان را خوش می‌نماییم.. زیاد. زمین را هم خوش میاید!

همون‌جا وست: فعلاً تا بقیه‌ی مردم دنیا یادشان بیاید که ساعتشان را یک ساعت جلو بکشند، یک‌ساعت وقت داریم. کار درست هم که انجام میدیم باید حتماً توش یه ایرادی باشه. ناسلامتی اینجا ایران است!