غر و کیف متوهم!

چند موضوع هست که چند روزیه مشغولم کردن.همچین بی‌حساب کتاب از چند نقطه به مغزم فشار میارن! بدین ترتیب:

از شمال غربی : کم کم دارم متوجه میشم که تهاجم فرهنگی یعنی چه؟! یعنی اینکه ملت تو خیابون، تکیه میزنن و تو ضبط حاج فلان میذارن  ولومش رو هم تا تهش میچرخونن که آسایش رو از تمام همسایه‌ها بگیرند ،تو ماشینشون نوحه میذارن و صداشو بلند میکنن که تا هفت تا ماشین پشتش بشنون و… اونوقت تو نگاه عاقل اندر سفیه بهشون می‌کنی جوری که خودشون نفهمن البته! و به خودت چارتا فحش میدی که چرا موندی تو این خراب‌‎شده وقتی هیچ اشتراکی بین سلیقه‌های خودت و اونا پیدا نمیکنی…بعد میگی جای من اینجا نیست و باید برم؛ اما یادت میفته که ای بابا…تو بزرگ شده همین مملکتی. تو همین مردم لولیدی! تحصیلات کوفتی‎تو تو همین خراب‌شده تموم کردی. اونم چه تحصیلاتی…! که باید بگردی ببینی کدوم جهنم‌دره‌ای، دانشگاه ال و بلی که توش درس خوندی رو قبول داره محض رضای خدا!  خوب…هیچ‌جا! یعنی با اون چیزی که ما یاد گرفتیم که بهت ماوس هم نمیدن باهاش بازی کنی!چه برسه به کورس…! (قافیه هم بلد نیستم جور کنم!)
بعد خانوم فیزیو اینام میگه همه جای دنیا آسمون همین رنگه! حیف که ازش خوشم میاد وگرنه با همون دستگاه میزدم تو سرش!! (اسمایلی خشونت مزمن!)

از جنوب مرکزی : شنبه تافل دارم. امتحان میدم که اپلای کنم. اپلای کنم که خودم رو از مملکت دوست‌داشتنی و مردم ملوس‌ترش که تا یه روزش، همدیگرو تیغ نزنن، روزشون شب نمیشه. تیغ بزنن که زندگی کنند…که از مثلاً زندگی‌شون لذت ببرن. لذت ببرن که…که…ببرن…! بزور میخوان 25 تومن بابت یه جلسه کلاس خصوصی که نرفتم ازم بگیرن! اونم وقتی از چهارتا اسکیل تافل، کلاً یکی و نصفیش رو کار کردیم!! جل الخالق! استاد گرامی میگویند: من اینجا یک ساعت و نیم نشسته بودم! خوب میخواستی نشینی…تازه اگه مشکل داشتی، میرفتی اونجا مینشستی!

از جنوب غربی: شنبه تافل دارم. دارم میرم شیراز. شیراز میرم برای اولین بار. دو روز هم اونجام و میخوام حسابی بگردمش. ولی نمی‌دونم کجا! میگن بازار داره، حافظ داره، سعدی داره، تخت داره، جمشید داره…. ولی خوب میگن! تا خودم نبینم مطمئن نمیشم!
اصلاً نمیدونم کجا برم سرم رو بذارم ب…بخوابم. میگن شیراز هتل داره، ولی خوب، اتاق خالی آیا؟ با جیب خالی؟!!

از یه منطقه‌ی نامعلوم: هوس یه دوربین دیجیتال کردم. از همونایی که آجرپاره بهشون میگه خرمگاپیکسل! اما خوب، وزن خرش برام مهم نیست. مهم اینه که نجیب باشه! پول زیاد هم بالاش ندی. برات هم حسابی کار کنه. مادربزرگ هم میخواد بخره. واسه همین دیشب کلی، تو اینترنت داشتیم میگشتیم که کنون چه مدلیش بهتره! 220 تومنی، چهارصدتومنی یا پونصدتومنی!
دوربینه رو که خریدم ، برم شیراز عکس بگیرم، عکس هنری!! بعدش بیام یه وبلاگ باز کنم تو همین وردپرس، اون تم خوشگه رو بندازم که واسه فوتوبلاگ درست کرد‌ه‌نش که عکسامو بذارم توش! بعد آی-دا و اون یکی دوست عکاسش بیان نظرات کارشناسانه بدن…کلی ایده‌آلیستیک!
فقط یه مشکل هست…آه در بساط ندارم! به عبارت بهتر: دیجیتالم کجا بود!!

از شمال شرقی : داشتن همزمان دو تا وبلاگ خوبه. یعنی میتونه خوب باشه؛ بخصوص که یکی‌ش رو اختصاص داده باشی به شخصی‌نویسی‌ها و دیگری رو به کلی‌نویسی‌ها. کاری که من سعی کردم انجام بدم.  اما وقتی این کار، جواب نده و انتظارت مبنی بر اینکه تو روزانه‌هات، یه عده دیگه هم شریک بشن و نظر بدن، خوب ترجیح میدی اونجا وقت نذاری. چون کسی نیست که باهاش درددل کنی. بنابراین میریزیم همینجا!

توضیح احتمالی: احتمالاً تا دوشنبه ‌ی دیگر آپ نمیکنیم.

پيوست شنبه: امتحان دادم. ماجراشو مينويسم به زودي! فعلاً كه تا يكشنبه شب شيراز هستم.
 

                                               ▒ ▒ ▒ توهم‌نامه رو از فید دنبال کنید. ▒ ▒ ▒