یکی از اتفاقات پرسرو صدای چند ماه اخیر، بازگشت ویتنی هیوستون، خوانندهی پرطرفدار دهه های 80 و 90 به بازار موسیقی بود. بعد از شش سال از آخرین آلبوم، Whitney که درگیر مسائل طلاق از همسرش و گرفتن سرپرستی دو فرزندشان بود، آلبوم I look to you رو روانه بازار کرد. آلبوم به سرعت به صدر جدول 200 آلبوم برتر چارت رسید تا بعد از Bodyguard دومین آلبوم ویتنی باشه که در به بالای جدول رسیده.اولین مصاحبه رسمی Whitney Houston درباره این آلبوم، 14 سپتامبر (فردا) در شوی اپرا وینفری خواهد بود.
I look to you تلقیقی از سبک های R&B، Ballade و Soft Music را در خود داره که به نوعی ترکیبی از آلبوم های گذشته ی Houston هم محسوب میشه. تفاوت این اثر با سایر البوم های ویتنی هیوستون در اینه که سعی کرده بیشتر به جریان موسیقی روز آمریکا نزدیک بشه و شاید همین هم یکی از عوامل موفقیتش بوده. اما به نظر شخص من، از بار هنری ای که میتونست داشته باشه دورش کرده. صدای ویتنی هیوستون هم اصلاً مثل سابق نیست و تاثیرات افزایش سن روی صدای او هم به خوبی مشخصه. در یکی از نقدهای اغراق آمیزی که به این البوم و صدای خواننده ش شده، مجله Vibe نوشته، روزی بود که قدرت صدای ویتنی میتونست سقف یک استادیوم رو پایین بیاره ولی در این البوم، ویتنی با صداش حتی نمیتونه یک ترک روی سقف سالن ورزشی یک مدرسه بندازه! البته بعضی ها هم تغییرصدای هیوستون رو یک نقطه مثبت در این آلبوم میدونند و اونرو عاملی که جریان احساسات رو شدت بخشیده تلقی میکنند.
بهرحال اگر طرفدار آهنگ های کلاسیک Whitney Houston بوده باشید، به احتمال زیاد، حداقل یکی دو قطعه از این آلبوم شما رو راضی کنه. یکی از قطعات جذاب این آلبوم، آهنگ Song for you ست که بازسازی ایه از اثری به همین نام که در سال 1970 توسط Leon Russel ساخته و خونده شد و بعد از او، خواننده های زیادی هم بازخوانی ش کردند. این اهنگ رو برای دانلود میتونید از این لینک دریافت کنید.
توهم رو از طریق فید دنبال کنید


تبریک به هواداران و ممنون از شما. همهی ما منتظر چنینروزی بودیم. ولی من فکر نمیکنم بخش اوّلِ نوشتهی Vibe اشکالی داشته باشه (سقفِ استادیوم)، ایرادی اگه هست، بهدور از تعصّباتِ معمول، بهبخش دوّمشه. فکر میکنم اون آهنگِ جاودانهی ویتنی برای اثباتِ قدرتِ صداش کافی باشه، که میخوام عنوانش رو خطاب بهخودش استفاده کنم:
I WILL ALWAYS LOVE YOU
نوشتهشده به دست چوبین | 2009/09/13, 13:04نه من هم نگفتم اشکالی داره! شاید بهتر بود مینوشتم نقد استعاری یا همچین چیزی! به هر حال فقط هم I will always love you نبود که قدرت صدای هیوستون رو نشون میداد. کلاً آلبوم بادی گارد، البومی هنرمندانه و کم نظیر بود که خوب، دیگه تکرار نشد.
نوشتهشده به دست Ãmir | 2009/09/13, 18:37سلام
از اون رانمایی ادرسی خیلی ممنون
یه سر به ما بزن
نوشتهشده به دست kinematic | 2009/09/14, 12:53کدوم آدرس؟
بعد هم متاسفانه آدرست تو کامپیوترم تو تهرانه که الان بهش دسترسی ندارم. لطفی بفرما و خودت را یاری بفرما!
نوشتهشده به دست Ãmir | 2009/09/14, 19:09بنده با این مادمازل آشنایی ندارم اصن!
ولی حالا دو هفتهاس رفتی خارجه جواب کامنتا رو لهجهدار میزاری بیجنبهی غربزده؟!
نوشتهشده به دست شبستان | 2009/09/15, 13:40به به….جناب شبستان! آفتاب از کدوم طرف دراومده آنلاین شدین؟! ما خیلی وقته لهجه مون خارجیه! بی جنبه هم خودتی!
نوشتهشده به دست Ãmir | 2009/09/15, 22:12