لاست: فراتر از سرگرمی

لاست، قسمت‌های پایانی‌ش رو طی می‌کنه. اونهایی که این مجموعه رو دنبال می‌کنند،‌ میدونند که از فصل دوم به بعد، این مجموعه وارد یه فضای سورئال شده که میشه گفت به وجه درام جاری در فیلم غالبه. فصل ششم، همه چیز حالت غیرواقعی و کاملاً خیالی به‌خودش گرفته و به عبارتی، از اون فضای سیزن یک به شدت فاصله داره. گو اینکه همه‌ی اتفاقات به شکل حیرت‌انگیزی به هم مرتبطند. دیالوگ زیر رو از اپیزود 13 فصل شش که دیشب پخش شده برداشتم.

Hugo – What about Saeed?
Sawyer – Saeed ain’t invited. He’s gone over the dark side.
Hugo – yeah, but you can always bring back people from dark side… I mean Anakin!l
Sawyer – Who the hell’s Anakin?!l

وسط این فضای تخیلی،‌ شنیدن دیالوگ بالا حکم برگردوندن تماشاچی به دنیای واقعی رو داره. با اینکه تماشاگر یه داستان سورئال هستیم، ‌اما روایت داستان با خیلی از روایت‌های علمی-تخیلی دیگه که فقط حکم سرگرمی رو برای مخاطبانشون دارند، متفاوته. مهمترین ویژگی لاست اینه که به دلیل نوع روایتش، بیننده اجازه پیدا میکنه که در اونچه که داستان قصد ارائه‌ش رو داره عمیق بشه و به دنبال اونچیزی باشه که نویسندگان فرای ظاهر داستان میخوان بهش القا کنند. یه جور تلنگر از طرف نویسندگان، که مجموعه‌ی ما رو همونقدر که ادعای جدی بودن داره، جدی بگیرید.  مقایسه‌ی این دیالوگ،‌ با سابقه‌ای که از ساویر به عنوان یه طرفدار پروپاقرص جنگ‌های ستاره‌ای سراغ داریم هم ما رو به همین نتیجه می‌رسونه. این‌که داستان‌هایی مثل Star Wars‌ آنچنان چیزی برای عرضه به مخاطب ندارند  و بهتره اونها رو با لاست مقایسه نکنید.

هفته بعد لاست پخش نخواهد شد. و بعد از اون، چهار هفته‌ی طوفانی تا پایان شش فصل/ شش سال پخش این مچموعه‌ی پرطرفدار  رو شاهد خواهیم بود. بعد از اون مسلماً بازار نقدها و بررسی‌های وبلاگ‌نویسان رو داغ‌تر از همیشه خواهیم دید.