ادامه مطلب

من همین الان فهمیدم که وقتی یه وبلاگ مثل وبلاگ بنده فیلتر میشه، فید فیدبرنرش رو هم فیلتر میکنند! و این یعنی اینکه بلاگر مذکور از بیخ و بن، مجرم بوده و مستحق اشد مجازات میباشد اینا. رو همین حساب، از شما یک درخواست دارم و اون اینکه جان من…جان من… جاااان من، این سیستمی رو رعایت کنید که همه فیدهای فیلتر شده تو گوگل‎ریدر رو میندازن تو یه فولدر ، و بعد به جای خوندن تک تک فیدها، شروع به خوندن فولدر میکنن که خدایی نکرده….زبونم لال… گوش شیطون کر، هیچ مطلبی رو از وبلاگهای اینچنینی از دست ندین. اگر از این روش استفاده نمیکردید، همین الان میتونید روی مثلث کوچک واقع در سمت راست اسم یکی از وبلاگهای فیلتر شده تو لیست فیدهاتون کلیک کنید و New folder رو از منوی باز شده انتخاب کنید. تو باکس باز شده، یه اسم وارد کنید (مثلاً blocked blogs) و از اون به بعد، تمام فیدهای بلاک شده رو تو این فولدر قرار بدین. (مثلاً با روش بِکِش و ول‌کن! Drag n Drop). بعد به جای کلیک کردن روی نام تک‍تک وبلاگ‍ها، روی فولدر حاوی اون وبلاگ‌ها کلیک میکنید تا بتونید به راحتی مطالب جدید اونها را مشاهده کنید.

نکته‌ی دوم: همونطور که تو عکس میبینید، کافه توهم تو گودر من، مارک “قدیم” خورده! این یعنی از این مطالب جدید کافه رو میتونید در آدرس جدید بخونید و کامنت بگذارید. گرچه میدونم تا حدی نقش نوشداروی بعد از مرگ رو ایفا میکنه، ولی باز مرهمی‌ست برای خودش. http://cafehall.wordpress.com آدرس فیدتان را هم باید عوض کنید. اگر خواننده‌ی این مطلب هستید، یعنی هنوز مشترک فید قدیم کافه‌توهم هستید. بعد از این پست، اینجا را دیگر آپدیت نمیکنم. نگید نگفتم!

We are conducting another system enhancement to improve Gmail security. Periodically we will need you to verify your identity. Please proceed right away by providing us with the information; <User name> <password> <birth date> <country>.

Refusal to verify your information will result to the account been permanently closed.

راستش باید بگم احمقانه‌تر و خنک‌تر و کم‌اثرتر از این ایمیل دروغین که از طرف یک دزد مثلاً زرنگ ارسال شده تابحال ندیده‌ام! حالا جدای از این بحث که گروه جی‌میل در هیچ موردی، هیچ اطلاعاتی را از کاربرانش درخواست نمیکند (آنهم از طریق ایمیل)، این  موضوع که طرف برداشته نام کاربری، پسوورد، تاریخ تولد و همه چیز کاربر را ازش درخواست کرده، دیگر آخرش است!

با این همه، هنوز هم هستند کسانی که این جور ایمیلها را جدی میگیرند و زندگی‌ مجازی‌شان را دودستی در اختیار امثال نیمچه‌دزدهای مذکور قرار میدهند و البته بعدش هم غر ش را به جی‌میل میزنند! اصلاً هم نمیگویند که جی‌میل و بطور کلی سرویسهای پست الکترونیک، هیچ وقت پسورد و سایر اطلاعات سری کاربرانشان را از آنها نمیخواهند، مگر آنکه خود کاربر درخواست کرده باشد، که آن هم حسابش جداست.

خلاصه گفتم که حواستان باشد خودتان که هیچ (که مسلماً درباره اینجور مسائل استادید)، بلکه کسانی که از کامپیوتر و اینترنت، اطلاعات چندانی ندارند را در جریان اینجور مسائل بگذارید که کاری نکنند که مارگزیده بشوند و دیگر جرات پا گذاشتن در اتاقی که کامپیوتر دارد را هم پیدا نکنند.

———————————————-
این پست نقطه مقابل این وبلاگ است

این پست، اولین‌بار دو سال و نیم پیش در کافه‌توهم منتشر شده بود. بد ندیدم برای دوستانی که به جمع خوانندگان جدید این وبلاگ پیوسته‌اند، با تغییراتی در سبک نگارش، اون رو مجدداً منتشر کنم. از دوستانی که قبلاً این نوشته رو خونده‌ند معذرت میخوام.

مامان…! همین الان یه مرد رو کشتم.
تفنگ رو  رو شقیقه‌ش گذاشتم
و ماشه رو فشار دادم
و اون حالا مرده.

مامان…! زندگی تازه شروع شده بود
اما همه چی نابود شد.
…من تموم شد‌م،
و شیطان روحم رو ربود.

Bohemian Rhapsody (=راپسودی بوهمیان)، آهنگ معروفی از گروه Queen و خواننده‌ی اون Freddy Mercury است، که در سال 1975 ساخته شد. این آهنگ با وجود اینکه جزو موسیقی پاپ محسوب می‌شود، اما هیچ بخش Chorus ی ندارد و در واقع از چند قسمت کاملاً مستقل با سبک‌های متفاوت تشکیل شده است. خیلی‏ها این اهنگ گروه کویین رو magnum opus یا شاهکار آنها محسوب میکنند که باعث شد مسیر آنها را برای رسیدن به عنوان یکی از محبوب‎ترین گروه‌های موسیقی مردمی دنیا، هموار کند. خصوصیت بارز این اثر، پرطرفداربودنش آن است و  در عین حال، که به شدت پیچیده‌‌ست. مساله دیگر، نام انتخاب شده برای ترانه‌ است که در هیچ‌کجای آن، استفاده نشده است. تو این پست، بد ندیدم که نگاهی به این اثر متفاوت داشته‎ باشم و تحلیلی بر ترانه و موسیقی آن.

• دانلود آهنگ Bohemian Rhapsody از DivShare
• دانلود آهنگ Bohemian Rhapsody از 4Shared

ساختار موسیقی:

نظرات مختلفی راجع به مفاهیم پشت ترانه‌ی این اثر وجود دارد؛ بعضی‌ها معتقدند که این شعر صرفاً داستانی درباره مردی‎ست که بوسیله شیطان فریب می‌خورد و مرتکب قتل میشود؛ یا نمایشی‎ست از یک اعدام و اشاره‌ای دارد به داستان بیگانه، نوول معروف آلبر کامو – که روایتگر زندگی مردی‌ است که یک نفر رو میکشد و بعد در زمان اعدام، به الهاماتی میرسد که ذهنش را روشنتر می‌کند. دیگران معتقدند که این ترانه، فقط برای هماهنگ شدن روی آهنگ از پیش‌ساخته نوشته شده و همانطوری که خود فردی مرکوری گفته معنی خاصی ندارد. مرکوری ذر یکی از صحبت‎هایش درباره این اثر، راپسودی بوهمیان را مجموعه‌ای از مهملات تصادفی موزون نامیده بود. او که اصولاً از حرف زدن در مورد آثارش طفره میرفت، معمولاً زمانی که در این‌باره، مورد سوال قرار میگرفت، حالتی تهاجمی به خود می‌گرفت. دلیل این رفتارش این بود که، اعتقاد داشت شنونده‌ها باید برداشت خودشان رو از آثار اون‌ها داشته باشند:

این یکی از اون آهنگ‌هاییه که یه حس تو رویا بودن به آدم میده. فکر کنم که مردم باید این آهنگ رو بشنوند و درباره اینکه چی از ازش فهمیدن، خودشون تصمیم‌گیری کنن…Bohemian rhapsody همینجوری رو هوا ساخته نشده

با همه‌ اینها، سال‌ها پیش، زمانی که آلبوم Greatest Hits کویین، در ایران به بازار آمد، یک کاور مفصل به همراه ترجمه‌ی ترانه‌ها و توضیحاتی درباره‌ی آنها ارائه شد. در این توضیحات، درباره‌ی بوهمیان راپسودی مطالب جالبی عنوان شده بود:

مردی تصادفاً مرتکب قتل می‌شود و روحش را همانند فاوست به شیطان می‌فروشد. در شب قبل از اعدامش، او خدای خود را صدا می‌زند (Bismillah) و با کمک فرشتگان، از دست شیطان رهایی پیدا می‌کند.

موسیقی این اثر از شش بخش تشکیل شده: مقدمه، Ballad، سولوی گیتار، اپرا، راک و پایان‌بندی. این شکل از تقسیم‌بندی، در کنار تغییرات ناگهای در سبک، تون صدا و سرعت اون، یه سبک نامتعارف در موسیقی راک محسوب میشود کویین آهنگ‌های دیگری هم مشابه این کار دارد. قطعاتی مثل  My Fairy King،Liar و March of Black queen، از جمله این موارد هستندو .

مقدمه (0:00 تا 0:48)
آهنگ، با یک هارمونی چهارتکه و دکلمه‎ای* از فردی مرکوری در گام سی‌بمل (B Flat) شروع می‌شود. البته در ویدیوی اثر، هرچهار عضو گروه در حال خواندن هستند. بااینحال، این فقط چند ترک از صدای مرکوری است که روی هم قرار گرفته‌اند

آیا این زندگی واقعیه؟ یا فقط خواب می‌بینم؟چشمانت رو باز کن… واقعیت را گریزی نیست.

بعد از 15 ثانیه، پیانوی گراند شروع به نواختن می‌کند. راوی، خودش را پسربچه‌ی مفلوکی معرفی می‎کند که نیازمند ترحم دیگران نیست. بعد، یک کروماتیک نزولی روی عبارت Easy come, easy go، فضای آهنگ را متوهم‌تر می‌کند (متناسب با حال و هوای کافه‌توهم!).
این بخش با شروع آرپژ پیانو در گام سی‌بمل به پایان می‌رسد.

(0:48 تا 2:36) Ballad
هماهنگ با پیانوی گراند، گیتار Deacon هم شروع به نواختن می‌کند و مرکوری به تنهایی، خواندن را آغاز میکند:

مامان… همین الان یه نفر رو کشتم
“      تمام ستون بدنم به رعشه افتاده…
باید همه چی رو کنار بگذارم و با واقعیت روبرو بشم..
نمیخواهم الان بمیرم… گاهی وقتا آرزو می‌کنم که کاش هیچ وقت متولد نشده بودم.”

بعد از 30 ثانیه از آغاز میان‌پرده‌ای که گیتار، در آن نقش اول آهنگ را بازی می‌کند، بصورت کاملاً ناگهانی، ریتم از اوج سقوط میکند و وارد سکوت غیرمنتظره‌ای میشویم. فقط نت‌های پیانو هستند که بصورت ریتمیک، این سکوت رو می‌شکنند تا به این صورت وارد بخش شبه‌اپرایی اثر شویم. بخشی که بیشترین بار ابهام را در کل آهنگ به دوش می‌کشد. با وجود اینکه پی‌مایه‌ی آهنگ این قسمت حفظ شده اما تقریباً از همه نظر ، با سایر قسمت‌ها متفاوت از آب درآمده است. حتی میزان به میزان  خود همین بخش هم با هم متفاوتند. تک‌خوانی‎های Freddy همراه با پیانو، با همخوانی‌های سایر اعضای گروه روی درام و باس و… این قسمت اثر را کاملاً از بقیه‌ی آن متمایز کرده است.
نکته‌ی جالب در ضبط این بخش این بود که فردی مرکوری، برایان می و راجر تیلور، توناستند یک بازه‌ی گسترده صدایی را در قسمت کر این بخش بخوانند.به عبارت دیگه، May، نت‌های بم، مرکوری نت‌های میانی و تیلور، نت‌های بالای اون را اجرا کردند. کاری که البته با ده تا دوازده ساعت خوندن در طول روز و تولید مجموع 180 ترک جدا امکان‌پذیر شد. این بخش، با عبارت ” ابلیس، یکی از  نوچه‌هایش را برای رسیدن به حساب من کنار گذاشته” در گام سی به پایان میرسد.

دو قسمت بعدی، قسمت‌های هوی‌متال و جمع‌بندی آهنگ هستند که نزدیک به دو دقیقه طول میکشند.

منبع» ویکی‌پدیا

——————-

(1)  * Bohemian ها، به گروهی از مردم مقیم منطقه‌ی بوهمیا (در جمهوری چک، نزدیک مرز‌ مجارستان) و زبان تکلم انها اطلاق میشود. در تعریف دیگر، bohemians (معمولاً با b کوچک)، به گروهی از افراد (به خصوص، هنرمندان یا نویسندگان) گفته می‌شود که طرفدار مکتب بوهمیانیسم هستند. پیروان این مکتب، به زندگی آزاد و رها از قیود و قوانین رایج در دنیا اعتقاد دارند و در واقع، مرز خاصی برای کاراشون تو زندگی درنظر نمی‌گیرند.
به عنوان یه صفت، bohemian، توصیف کننده‌ی یک زندگی و یا رفتار غیرمعمول و غیرمرسوم است.
(2)  *  Rhapsody، یه یه قطعه‌ی موسیقی (کلاسیک) گفته می‌شود که از بخش‌های مجزا در یک موومان تشکیل شده باشد.
(3) * فرانس لیست (Franz List)، اثر معروفی به نام Hungarian Rhapsody دارد که اگر توضیحات (1) را مدنظر قرار دهیم، به یک روال نامگذاری هوشمندانه برای  این اثر کوئین ‌میرسیم که کاملاً با آنچه که تغییرات جاری در سراسر آهنگ همخوانی دارد: آهنگی کاملاً غیرمتعارف که به تمام قواعد آهنگسازی موسیقی پشت پا میزند. (توجه کنید که  Hungary نام انگلیسی کشور مجارستان است که نزدیکترین مرز را با منطقه‌ی Bohemia در جمهوری چک دارد.
(4) خیلی‌ها اعتقاد دارند که فردی مرکوری در این ترانه، به شکل پیشگویانه‌ای، مرگ خود را پیش‌بینی کرده و این ترانه‌، به نوعی به او الهام شده بوده است.  از نظر منطقی، هیچ نظری نمیشود داد.

(5) مثل اکثر آثار دیگر گروه، اعضای کویین درباره‌ی این اثر هم زیاد صحبت نمی‌کنند. برایان می و راجر تیلور، یکبار و در Greatset Hits DVD کویین، درباره‏ی این اثر اینطور صحبت کرده‌‌اند:

درباره‌ی راپسودی بوهمیان، خوب…فکر نکنم هیچوقت بفهمم که درباره‌ی چیه، گو اینکه اگر می‌دونستم هم چیزی راجع بهش نمی‌‎گفتم! چون واقعیت اینه که دوست ندارم راجع به اینکه آهنگامون درباره‌ی چی صحبت می‎کنند به کسی توضیحی بدم. دلیلش هم اینه که مطمئناً توضیح ما،تمام ذهنیت شنونده رو نسبت به اثر نابود می‌کنه؛ درحالیکه هرکسی این آهنگ رو با یه قسمتی از تجربیات خودش مرتبط می‌کنه. فردی (مرکوری) هم ممکنه این ترانه رو بر اساس یه اتفاقی تو زندگی شخصیش نوشته باشه؛ دنبال راهی برای دوباره ساختن خودش بوده باشه. به نظرم بهتر باشه که قضاوت در مورد این ترانه رو به خودتون بسپرین.

(6) داستانی که در این ترانه روایت می‌شود، مشابه داستان رمان  “غریبه”  اثر آلبر کامو، داستان مردی است که کسی رو می‌کشد و نه تنها قادر به توضیح اتفاقی که پیش آمده نیست، بلکه حتی در بروز احساسش در مورد حادثه هم، دچار مشکل میشود.

(7) ملودی ترانه خیلی سریع حاضر شد، اینطور که بعضی اعضای گروه می‌گن، فردی مرکوری، قطعه روی پیانو پیاده می‌کرد و همینطور به صورت ذهنی جلو میبرد.
اما مشکل اصلی، در هنگام صداگذاری 120 لایه‌ی صدایی (Tracks) بود که در آن زمان و با امکانات آن موقع  ، کار خیلی مشکلی بود و  فقط همان قسمت ابتدایی آن، به تنهایی حدود سه هفته طول کشید.
قسمت اپرایی موسیقی، حدود 70 ساعت زمان برد تا ساخته شود.
برای ساخت این آهنگ، از یک استودیوی اصلی (راکفیلد در جنوب ولز) و چهار استودیوی دیگه استفاده شد و ترک‌های متعدد صدا بر روی هم ذخیره شدند تا یک اثر بسیار پرجزئیات بدست بیاید.

از این آهنگ به عنوان یکی از پرخرج‌ترین و البته پرجزئیات‌ترین آثار تاریخ موسیقی نام برده میشود.

(8) این آهنگ، اولین کار Hit گروه در آمریکا  به حساب می‌آمد و در زمان انتشار، در رده‌ی نهم بهترین آهنگ‌های هفته قرار گرفت، اما در انگلستان اوضاع فرق داشت و Bohemian Rhapsody حدود 9 هفته، برترین ترانه‌ی چارت بود. جالب اینجاست که وقتی یکبار دیگر در یک فیلم  به نام Wayne’s World استفاده شد، فروش به مراتب بالاتری رو در آمریکا تجربه کرد.

(9) زمانی که مرکوری قصد پخش اثر در سال 1975 را داشت، اکثر کمپانی‌ها، مدت زمان طولانی آهنگ را  مشکلی در مسیر موفق شدنش قلمداد کردند و خواستار کوتاه‌تر شدنش شدند. مرکوری، وقتی که اینطور دید، قطعه را به دست یکی از دوستانش سپرد و از او درخواست کرد که آن را (در رادیو و تلویزیون) پخش نکند. اما این آقای دوست، دقیقاً برعکس این کار را انجام داد و تا 14 بار در روز، آن را بصورت کامل روی آنتن برد! نتیجه این شد که همه، نمونه‎ی کامل اثر را شنیدند و پسندیدند و قطعه هم بهمان‌صورت توسط کمپانی‌های پخش، پذیرفته شد!

….ما می‌تونستیم این کارو بکنیم، ولی اونوقت از معنی می‌افتاد. همین الانش هم کلی نامفهومه؛ اگه میخواستیم کوتاهترش کنیم که دیگه هیچی از نمیشد درآورد!

(10) Beelzebub که در میانه‌ی ترانه استفاده میشود، در لغت به معنی شیطان است (the Devil or Satan) و در خیلی از آثار ادبی (مثل بهشت گمشده‌ی میلتون)، به عنوان دست‎راست ابلیس معرفی شده و دومین مقام شیطانی را در جهنم دارد. این کلمه، ظاهراً از لغت Beelzebul گرفته شده که به مرور زمان به b ختم شده.
از طرف دیگر، و به عنوان یک نماد باستانی، به الهه‌ای گفته میشده که ظاهر یک حشره رو داشته و در واقع به عنوان خدایگان پرندگان به شمار میرفته است.

مامان!
نمی‌خوم ناراحتت کنم
اگر که برنگشتم
گریه نکن، چون … دیگه هیچی مهم نیست.

:»  موزیک ویدیو Bohemian Rhapsody را از اینجا ببینید.

In the forest, when you hear something that scares you
Be aware that it is frightened of you too,

ویدیوهای پرطرفدار یوتیوب رو که نگاه میکنی، یا چارت پرفروش‌ترین آلبوم‌های موسیقی رو، با خودت میگی “وای خدا! تو چه دوره‌ی زمانی تاسف‌باری گیر افتادم!”. البته نه انقدر رسمی و با کلمات اتو کشیده، ولی خوب مضمون، تو همین مایه هاست!

در این وانسفای مذکور که صحبتش بالا رفت، شنیدن آهنگ‌هایی که ساده باشند، و توشون بتونی هنر رو پیدا کنی و هنرمند بودن طرف رو تشخیص بدی، و در عین حال، خودت رو جدای از موسیقی روز دنیا ندونی، کلی انسان را سر ذوق میاورد! مثلاً علاقه‌ای ندارم که برای جدا نشون دادن خودم از جریان موسیقی اصطلاحاً پاپ، خودم رو شیفته‌ی اسم‌های گنده‌ی دهه‌ی هشتاد و نود نشون بدم. باب دیلن، جانی کش، نیل یانگ، بروس اسپرینگستون، اریک کلاپیتون، تام ویتس، غیره و غیره، اینها اسمهای بزرگی هستند و آثار بزرگی رو هم به موسیقی فاخر دنیا عرضه کرده‍‎اند، که اتفاقاً موسیقی امروز هم خیلی وابسته به آثار اینهاست. اما به سلیقه‌ی من جور درنمیان. یک جورهایی بی کلاسانه، دوره‌ی اینها رو تموم شده میدونم! (گفتم که بی‌کلاسم! دیگه فحش ندید!). موسیقی باید مطابق با ذائقه روز پیش برود. حالا اگر یکی بیاید و همان سبک و سیاق را با این Taste نوین اجرا کند، خوب این میچسبد!

پرت و پلا را خاتمه میدهم همینجا. راجع به KT Tunstall میخواستم بنویسم و آلبوم جدیدش به نام Tiager Suit. قبلاً درباره‌ی این خواننده‌ی با استعداد صحبت کرده‌ام. بروید بخوانیدش! چون پست طولانی میشود، فقط گفته باشم که این آمریکایی اسکاتلندی تبار، مایه‌ی امیدواری موسیقی مدرن است و بعد از سه آلبوم خیلی خوب، هنوز هم دارد کارهای لذت‌بخشی را که تکراری هم نیستند، برای علاقه‌مندانش عرضه میکند. آهنگ Uummannaq Song (اگر تونستین درست تلفظش کنین!)  قطعه‌ی آعازین آلبوم است که از جعبه‌موسیقی میتوانید دانلود کنید (میتوانید از اینجا مشترک آهنگهای کافه شوید). Uummannaq نام منطقه‌ای در سرزمین Greenland است. (که اگر در نقشه دنبالش بگردید، نزدیک‌های قطب شمال و نزدیک به کانادا پیدایش میکنید)

آهنگ‌های پیشنهادی کافه‌توهم از این آلبوم جدید هم اینها هستند:

Uummannaq Song (دانلود از جعبه‌موسیقی)
Glamour puss
Push the knot away
Difficulty
Lost

پی‌نوشت:

نام آلبوم، اونطور که KT گفته، از رویایی نشات گرفته که او بارها تجربه‌اش کرده است؛ رویایی که در آن، او در باغ خانه‌اش متوجه حضور یک ببر میشود، و بنابراین تصمیم میگیرد که به ببر حمله کند. بعد که به درون خانه برمیگردد، تازه با خودش فکر میکند که ممکن بوده خودش را به کشتن بدهد. اما بعد از بارها تجربه‌ی این رویا، متوجه میشود که دلیل حمله نکردن ببر به او، این است که خودش در لباس ببری، و در قالب یک ببر از جلوی ببر واقعی درآمده است!

مضمون این روایت را میشود در ترانه Push that knot away هم شنید:

In the forest, when you hear something that scares you
Be aware that it is frightened of you too,

:» موزیک‎ویدیو Push that Knot away

مطالب کافه توهم را هر روز در ایمیل‎تان دریافت کنید.

کتاب هفتم:

اگر خواننده‌ی کتاب‌های هری پاتر بوده باشید، حتماً میدانید که کتاب هفتم از این مجموعه، که پایان‎بخش ماجراهای این شخصیت خیالی محسوب میشود، چیزی در حدود 748 صفحه است. یعنی کمی کمتر از کتاب چهارم: جام آتش. اما تفاوت اقتباس‌های سینمایی این دو اثر، در این است که کتاب چهارم در یک فیلم خلاصه شد، و اتفاقاً بد هم از آب درنیامد. این در حالی‌ست که بازسازی سینمایی کتاب هفتم، آن را به دو فیلم دو ساعت و نیمه تبدیل کرده است.  اتفاقی که خیلی‌ها آن را مستقیماً به اهداف اقتصادی کمپانی وارنرز نسبت دادند. موضوعی که البته قابل انکار نیست، اما بدون شک، تنها دلیل موجه برای این تصمیم نیست. بخش بزرگی از کتاب قدیسان مرگ، به توصیف روابط و لحظات تنش‌آمیز بین شخصیت‌ها و فراز و نشیب‌های رفتاری آنها پرداخته است و این موضوع، به شکل محسوسی عملاً از بار حادثه‌خیز بودن (Thriller) داستان کاسته است، بطوریکه خیلی‌ها از جی.کی.رولینگ ایراد گرفتند که داستان را با حداقل تنش به پایان رسانده است.

رابطه فیلم و کتاب:

حالا شما چه با از کتاب هفتم و سبک نگارش آن لذت برده باشید، و یا آن را یک پایان ناگوار بر مجموعه‌ی هری پاتر قلمداد کرده باشید، میتوانید منتظر باشید که فیلمی به شدت متناسب با حال و هوای کتاب، و وفادار به فراز و نشیب‌های آن را شاهد باشید. David Yates کارگردان فیلم، که قسمت ششم را هم کارگردانی کرده بود، به شکل تحسین‌برانگیزی، روح کتاب را گرفته و آن را در کالبد فیلمش دمیده است. اتفاقی که شاید بعضی‌ها را به شدت نگران نتیجه‌ی کار کند. اما با وجودی که فیلم کاملاً وام‌دار حال و هوای کتاب است، هرگز به کپی‌کاری صرف از آن روی نمی‌آورد. استیو کلاوس، فیلمنامه‎نویسی که تقریباً در تمام قسمت‌های سینمایی اثر حضور داشته، کارش را در این یکی بسیار موثر و ماهرانه انجام داده است. مدت زمان پنج‌ساعته‌ی فیلم هم کاملاً دست او و دیوید ییتس کارگردان را باز گذاشته تا هرآنچه که خوانندگان کتاب را از لحاظ دراماتیک درگیر خود کرده، به روی پرده سینما بیاورند. اتفاقی نادر در طول تمامی فیلم‌های مجموعه، که افسوس زیادی را برای طرفداران کتاب به همراه دارد که چرا از ابتدا چنین روندی دنبال نشد.

بدی‌های فیلم:

خود فیلم روند کُندی دارد. در مدت زمان 150 دقیقه‌ای فیلم، شاهد حوادث زیادی نیستیم، و آنهایی هم که به نمایش درآمده‌‍اند، حداقل برای شخص من، اصلاً تداعی‌کننده‌ی صحنه‌های متناسب در کتاب نبودند: به جز حوادث چهل و پنج دقیقه ابتدایی فیلم، سایر اتفاقات به مراتب بی‌اثرتر و واکسینه شده‌تر به نظر می‍آیند! حتی در سکانس پرسرو صدای تعقیب و گریز (که در کتاب وجود ندارد)، تکنیک دوربین روی دست اصلاً خوب از آب درنیامده و فیلم را تا حد یک کپی بد از اثری مثل پروژه‌ی بلرویچ پایین آورده است. از این نظر، این جنبه‌ی فیلم تا حدی ناامیدکننده از آب در‌آمده است. گو اینکه افکت‌های تصویری به کار رفته در این صحنه‌ها، همگی یک سر و گردن از فیلم‌های قبلی بالاترند.

نقاط قوت فیلم:

با این وجود، وجوه دراماتیک اثر، واقعاً قابل توجهند. بعضی از اینن سکانس‌های فیلم، به تنهایی جزو بهترین سکانس‌های تمامی هفت فیلم تا به اینجای کار محسوب میشوند. طنز محسوس جاری در سراسر فیلم، نقطه‌ی انفصال دیگر این فیلم از فیلم‍های قبلی مجموعه است. خنده‌های تماشاگران در لحظات مختلف را اینطور ارزیابی میکنم که طنز موردنظر دست‌اندرکاران فیلم، نتیجه داده است. خروج کاراکترهای اصلی فیلم از محیط مدرسه (هاگوارتز)؛ وجوه غیرجادویی اثر را خیلی کمرنگ کرده و بطورکلی تلاش فیلم، تمرکز روی همین وجوه انسانیتر داستان است. جادوگرهای خوب، در درجه‌ی اول آدم‌های خوبی هستند و بعد میشود به جادوگر بودنشان فکر کرد. بازی‌ها همگی قابل قبولند و حتی سکانس رقص غیرقابل تحمل هری هم همراه با شخصیت‌پردازی‌ای که از او در طول مدت زمان فیلم میشود، منطقی به نظر میرسد. جدای از این، شخصیت‌پردازی کاراکترهای فیلم، بخصوص برای آنهایی که برای مدتی کوتاه به فیلم معرفی میشوند، کاملاً اثرگذار و قابل‌توجه است. هری پاتر، با وجودی که بخش عمده‌ای از زمان فیلم را به خود اختصاص میدهد، اصلاً شخصیت محوری داستان نیست. موضوعی که در همه‌ی کتاب‌ها به آن تاکید میشده ولی در فیلم‌ها چیز دیگری میدیدیم. اینجا اما، او خیلی معمولی‌تر ز دوستانش به تصویر کشیده میشود و کاملاً حس سمپاتی تماشاگر را با خودش برمی‌انگیزد.  ارتباطی که فیلم در لحظات مختلف، با المانهایی از فیلم‌های سابق برقرار میکند، تاثیر خوبی بر افزایش بار دراماتیک اثر دارد. اما شاید درخشان‌ترین سکانس فیلم، مربوط به بخش Shadow-motion ای باشد که روایت‌گر داستان قدیسان مرگ است. شاید، تغییرِ تا حدودی غیرمنتظره ی روال فیلم به انیمیشن، تا حدی از انسجام فیلم کاسته باشد، اما خوش‌ساخت بودن این بخش و روایت “تر و تمیز” آن با صدای هرمیونی، همه‌ی اشکالات دیگر را به حاشیه میبرد و جلوه‌ای بیش از پیش سورئال به فیلم میبخشد.

موسیقی فیلم هم کاملاً متناسب با موسیقی‌هایی که این روزها در فیلمهای مختلف میشنویم، مبتنی بر ایجاد استرس و حس تعلیق ساخته شده است. برای اولین بار، اینجا دیگر از تم معروف جان ویلیامز در هری پاترهای قبلی خبری نیست. بیشتر سکانس‌های دراماتیک فیلم، بدون موسیقی یا با حداقل استفاده از آن جلو میروند و از این بابت، موفقیت قابل توجهی برای دست‌اندرکاران آن به حساب مباییند.

اگر چه حوادث فیلم همچنان، برای آنهایی که کتاب(ها) را نخوانده‌اند میتواند ابهام‌برانگیز باشد، اما حداقل کارگردان و فیلمنامه‌نویس، تماشاگر را در اینجا در میانه‌ی روابط پیچیده و مجهول بین شخصیت‌ها رها نمیکنند. به تصویر کشیدن دوران گذر از نوجوانی به جوانی، برای فیلمهایی از این دست میتواند به شدت پیچیده باشد و نتیجه، ناامیدکننده باشد، (همانطور که در فیلم ششم اینطور بود)، اما این فیلم، حداقل در ایپزود اول، از پس این بخش از داستان برآمده است. اپیزود دوم که در جولای 2011 اکران میشود هم بیشتر مبتنی بر حوادث خواهد بود. موضوعی که با در نظر گرفتن نوع کارگردانی David Yates و تمرکز او بر وجهه‌ی دراماتیک اثر، نمیتواند خبر خوبی برای طرفداران این مجموعه بحساب بیاید.

این فیلم میتواند نطقه‌ی روشنی در کارنامه کمپانی وارنرز، در جلب رضایت طرفداران کتابهای هری پاتر محسوب شود. در عین حال، آنهایی که فقط فیلم‌ها را دنبال کرده‌اند هم اگر از ریتم آرام فیلم گلایه‌مند نباشند، می‌توانند از تماشای آن لذت ببرند و البته چند ماهی را منتظر بمانند تا با اکران قسمت دوم، شاهد سرنوشت هری پاتر و برنده‌ی مبارزه‌ی خیر و شر در این مجموعه باشند.

مطالب کافه توهم را هر روز در ایمیل‎تان دریافت کنید.