//
you're reading...
وبلاگ, کودک متوهم, شخصی

دلم را به من برگردان


سلام وبلاگ جان!

امیدوارم که حالت خوب باشد. نمیخواهد حال من را بپرسی؛ چون میدانم که خیلی خوب نیستی، به روی خودم نمیاورم که خوبم. فقط کمی دستم تا قسمتی درد می‌کند ولی با آن کنار می‍آیم.
وبلاگ‌جان! از وقتی که با تو آشنا شدم، جاهایی از وجودم را که به آن «دل» می‌گویند به تو داده‌ام و بدین‌ترتیب بیدل مانده شدم. کلاً دوست‌های خوب از این کارها زیاد می‌کنند؛ دل می‌دهند و معمولاً قلوه دریافت می‌کنند. اما می‌دانی، بعد از آشنایی‌ دو نفر با هم، مدتی می‌گذرد که همدیگر را بهتر بشناسند؛ بعد از آن ممکن است از هم خوششان نیاید و هم را ول کنند و بروند سراغ دوست‌های دیگر. ممکن است که یکی‌شان دوست نداشته‌باشد که بینشان قهر بیفتد و هی سیریش آن یکی می‌شود که یک وقت از دستش ندهد! اما خوب این‌جور دوستی‌های یکطرفه، خیلی جذاب نیستند و کلاً دوای دردهای روح به شمار نمیآیند. تازه ممکن است تاثیر ناجور هم داشته باشد. مثل زندگی دوتا آدم با هم می‌ماند. حتی آمارش هم همانجوری است؛ یعنی آنهایی که از دوستشان یا خانومشان یا آقایشان راضی نیستند خیلی بیشتر از آن‌ زوج‌هایی است که مثل چسب دورو به همدیگر می‌چسبند! بنابراین وسط راه، همدیگر را ول می‌کنند و می‌روند پی کارشان…

حالا قضیه‌ی من و تو هم همینطوری است. من میخواهم که با تو دوست باشم، اما انگار تو دیگر دوست نداری. این را از قیافه‌ات می‌شود حدس زد، از نگاهت، از کم محلی‌هایت، از داشبوردت، از کامنت‌دانی‌ات…. شاید سرماخورده‌ای یا چه میدانم، مشغله‌ی ذهنی داری؛ البته می‌دانم که دنبال یک دوست بهتر از من نرفته‌ای، چون من زودی می‌فهمیدم. اما هرچه هست، دیگر…دیگر قلوه به ما تعارف نمی‌کنی.
نمیدانم وبلاگ جان… شاید وقت رسیده که هرچه دل، کادوپیچی‌شده تحویل تو دادم، بهم برگردانی. اگر می‌توانستم می‌گفتم که وقت‌هایی که با تو گذراندم را هم همراه کارتون کادوها، بدهی بیاید! اما نمی‌توانم، نه اینکه از نظر فیزیکی و غیرفیزیکی ممکن نباشد، بلکه برای اینکه تمام آن زمان‌ها را بگذارم پیشت یادگاری بماند.

اما نه… مثل همه‌ی آنهایی که سیریش میشوند، می‌خواهم بهت دوستی را یاد بدهم. حتی به قیمت تاثیرهای ناجور! می‌دانم که آخرش کم میاوری! شاید من هم آن موقع پیر شده باشم، اما ارزشش را دارد!

Advertisements

گفت‌و‌گو‌ها

6 thoughts on “دلم را به من برگردان

  1. باهاش صحبت کن به راه راست میاد، وبلاگ خوبیه در کل :‌)

    آمیر:►ایرانی جماعت و صحبت؟!! باید تو سری بخوره تا راه بیاد ولی متاسفانه من آدم دموترایتیکی هستم!!

    Posted by محمد | 2008/04/17, 18:37
  2. حیف نیست این دوست خوب و قدرتمندت رو رها کنی…؟!

    ►آمیردوست قدرتمند…؟! خوب، این اولین باریه که این استعاره رو میشنوم. شاید ولش نکردم!!

    Posted by میلاد | 2008/04/17, 19:14
  3. زندگس صد سال اولش سخته
    تحمل کن.اینم درست میشه.

    آمیر:►البته…ولی حوصله م سر رفت!!

    Posted by مونا | 2008/04/18, 00:57
  4. چیه دوست عزیز،خدای ناکرده کم آوردی؟! 😉
    شاید به وبلاگت کم سر بزنم،اما مطمئن باش از اون دوستان سریشی و چسب یه رو هستم 🙂

    آمیر:►شما خیلی لطف داری عموجان! چسبش دورو میباشد قطعاً!

    Posted by گجمو2 | 2008/04/18, 11:13
  5. بمیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرمممممممممممممممم!
    کی؟
    کی؟
    کی کم محلی کرده؟
    رهات کرده؟
    غلط کرده!
    دهههههههههههههه!
    بعدشم ببخشیندا! مثلا تو! توی وروجک منو آلوده کردی ! معتادم کردی! بعدشم این ننه بزرگتو رها کردی! حالا من باید دلم بشکنه! نه! اصلا! ابدتا!
    همین!

    آمیر:►البته اون آخرش رو خوب اومدی! جای تکذیب نداره!

    Posted by آتوسا | 2008/04/18, 13:21
  6. گریه کن بیدل گریه قشنگه فنسی گریه کن

    Posted by سروش | 2008/04/18, 15:24

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

کافه‌توهم را از فید دنبال کنید

نویسندگان:

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

به 80 مشترک دیگر بپیوندید

لایک خور


لینک‌های خوشمزه

RSS لینک‌دونی گودری دوستان

  • خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.