//
you're reading...
سینمای جهان

یک نامزدی خیلی طولانی


در ناامیدی بسی امید است

سرگذشت املی پولن، یکی از اون فیلم‌هایی بود که تو ایران خیلی طرفدار پیدا کرد. داستان عاشقانه‌ی ساده و بی‌آلایش دختر و پسری فرانسوی در یک شهر کوچک با  بازی هنرمندانه‌ی Audrey Tatou و روایت منحصر به فرد کارگردان، در کنار رنگ‌های خیره‌کننده‌ و موسیقی فوق‌العاده‌ی فیلم، همه دست به دست هم دادند تا این محصول 2001 به یکی از شاهکارهای سینمای فرانسه تبدیل بشه.

سه‌سال بعد اما، همین گروه دوباره دور هم جمع شدند تا اینبار فیلمی متفاوت با قبلی بسازند. فیلمی که تم اصلی اون باز هم عشق بود؛ این‌بار در فضای جنگ.

A-Very-Long-Engagement-Postersیک نامزدی خیلی طولانی
 
کارگردان:
ژان پیر ژونه

بازیگران: آدری تاتو، گاسپارد اولیل، جروم کرچر، ماریون کوتیلارد، جودی فاستر و…

محصول فرانسه 2004

 

 

جنگ جهانی اول: پنج سرباز فرانسوی خود را زخمی می‌کنند تا به خانه برگردانده شوند. اما در عوض، محکوم می‌شوند تا به جلوی خط مقدم فرستاده شوند تا نهایتاً براثر سرما و یا توسط آلمان‌ها کشته شوند. زندگی و مرگ این سربازان در طی این اتفاق توسط ماتیلدا، نامزد یکی از این پنج سرباز که manech نام دارد دوره می‌شود تا بلکه اثری از حیات دلداده‎اش پیدا کند. در این مسیر، او با افراد مختلفی که به شکلی درگیر مرگ مانِک بوده‌اند برخورد می‌کند و پازل داستان، با روایت‌های این افراد و مدارک و تحقیقات یک کارآگاه خصوصی کنار هم چیده می‌شوند. از فرمانده‌ای که حکم بخشش پنج سرباز را مخفی کرده تا بازمانده‌ای که سعی در نجات دیگرانی که زنده مانده‌اند و… بارها و بارها ماتیلدا  از زنده بودن مانک 21 ساله ناامید میشود و تماشاگر را هم همراه خود به ناامیدمی‌کند و هربار با تلاشی شگفت‌انگیز و خستگی‌ناپذیر، به امیدواری بازمی‌گردد.

جنگ، تم اصلی فیلم است و اثرات خانمانسوز آن بر تمام جامعه و جالب اینجاست که با وجودی که ظاهراً مردان، تلفات بی‌شمار جنگ را تشکیل می‌دهند، اما تفاوت آن با فیلمی مثل نجات سرباز رایان (که خیلی این را با آن مقاسه کرده‌اند) است که عشق، مایه‌ی خیلی پررنگ‌تری دارد. فیلم نشان می‌دهد که زنان، بیشترین آسیب را در طول جنگ دیده‌اند. از ماتیلدا که عشق تمام دوران زندگی‌ش (از ده سالگی) را ازدست‌رفته می‌بیند تا تینا لومباردی افسرکش که همسر یکی دیگر از آن پنج ‌سرباز است و دست به انتقام‌‌گیری می‌زند و الدویی گوردس که قبل از مرگ همسرش، زندگی خود را از دست‌رفته میبیند و با دوست همسرش همخواب می‎شود تا بلکه با یک فرزند بیشتر او را از جنگ معاف کند.؛ پیرژونه اینطوری به شکلی واضح، حرف خودش را می‌زند.
حرف اصلی داستان، نمایش قدرت عشق در استقامت و امیدواریست و  ضرب‌المثل «در ناامیدی، بسی امید است» اینحا کاملاً مصداق دارد.

این فیلم، بر اساس نوول معروف فرانسوی به از Sebastien Japrisot ساخته شده و همانند آملی پولن، به شدت تحت تاثیر غنای تصویری اونه. مثل آملی، رنگ‌ها اینجا هم حرف اصلی را می‌زنند.
                     very_long_engagement_xl_04
نقش آدری توتو، کمی تکراری به نظر می‌رسد ولی بازی گیرای او در نقش دختری که از سه سالگی بر اثر فلج اطفال می‌لنگد و از نه‌سالگی با نامزدش آشنا شده، این تکرار را خیلی آزاردهنده نمی‌کند.
از طرف دیگر، تعداد شخصیت‌های مشابه خیلی زیاد است. اینکه تماشاگر بتواند همه‎ی این کاراکترها را همراه با اسامی‌شان به خاطر بسپارد، کمی غیرممکن است! داستان بعضی‌جاها خیلی پیچیده‎ می‌شود و اگر حافظه‌ی خوبی نداشته باشید، خیلی برایتان خوشایند نخواهد بود. البته چاره‌ای که کارگردان برای این مشکل ارائه داده و بعضی از این کاراکترها را در ارجاع مجدد به آنها، به نوعی معرفی کرده است.51729664

در مجموع، با فیلمی روبرو هستیم که شبیه
هیچ فیلم دیگری نیست و محصول سبک خاص
ژان پیرژونه محسوب می‎شود. کارگردانی که به غیر از آملی‌پولن، فیلم خوش‌ساخت شهر کودکان گمشده را هم در کارنامه‌ی خود دارد.

نکته‌ای که در این فیلم برای من جالب بود، حضور کاملاً فرانسوی جودی فاستر در نقش الدویی گوردس بود که با وجود اینکه هیچ اصلیت فرانسوی‌ای در خانواده‌ش نداره اما فرانسوی رو از 14 سالگی با گویش روان بلده و کمدی موزیکال فرانسوی ‌Stop Calling Me Baby رو هم در همون سن روی پرده دید. 

با وجود اینکه فیلم، یه تولید کاملاً فرانسویه، اما توسط کمپانی فیلم‌های مستقل وارنر تهیه شد و احتمالاً همین امر هم دلیلی شد که فرانسوی‌ها این فیلم رو برای اسکار بهترین فیلم‌های غیرانگلیسی‌زبان 2005 انتخاب نکنند. با این‌حال، در رشته‌های بهترین فیلمبرداری و بهترین کارگردانی هنری، نامزد جایزه اسکار شد.

طرفداران سبک فیلم‌های جنگی ممکن است از این فیلم خیلی خوششان نیاید، حتی با وجود اینکه بعضی از سکانس‌های واقعاً تکان‌دهنده و ناخوشایند جنگی را می‌توان در این فیلم دید. رومانتیک‌پسندهای صرف هم به احتمال زیاد، همان دقایق اول، بی‌خیال دیدن فیلم می‌شوند و درنتیجه گروهی که می‌مانند، یا باید طرفدار آملی‌پولن باشند یا اهل درام‌های متفاوت یا فیلم‌فرانسوی‌باز‌های حرفه‌ای یا اینکه کنار دست دوست‌دخترشان که یکی از خصوصیات بالا را دارد نشسته‌اند و مجبورند ژست روشنفکری بگیرند! .به هرحال دیدن این فیلم را بهتون توصیه می‌کنم و به جاآوردن تمرین ‌های تقویت حافظه رو قبل از تماشای اون توصیه می‌کنم!

لینک فیلم در IMDB

Advertisements

گفت‌و‌گو‌ها

هنوز دیدگاهی داده نشده است.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

کافه‌توهم را از فید دنبال کنید

نویسندگان:

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

به 80 مشترک دیگر بپیوندید

لایک خور


لینک‌های خوشمزه

RSS لینک‌دونی گودری دوستان

  • خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.