//
you're reading...
موسیقی

پیانیست‌های تنیس‌باز در تالار وحدت


بسیار خوب!
مدتها بودم انقدر نخندیده بودم! البته خنده‌هایی از روی شگفتی… و برای اینکه توجیه بشین که خنده‌ی از روی شگفتی چه صیغه‌ایه، اجازه می‌خوام که توضیح بدم: چه حالی میشی وقتی میبینی «دو نفر» میشینند پای «یک پیانو»  و با «توپ تنیس»  نوازندگی میکنند و تو ، به عنوان تماشاگر حاضر در سالن، باید فک مبارک رو از روی زمین جمع کنی!

و این همون حالی بود که سه‌شنبه شب تو تالار وحدت به من دست داد. استفان وِه و مارسال دورن دو پیانیست آلمانی بودند که پای یه تک‌پیانوی بلوتنر تالار وحدت، هرکار که خواستند کردند. از اجرای پانتومیم بگیرین تا مجری‌گری و نوازندگی و …از اولین لحظه ورودشون که با دست‌هایی توی جیب و سینه‌های جلو داده، وارد سالن شدند و بعد هم یکی‌شون شروع به حرف زدن به زبون آلمانی کرد و اون یکی با خوش‌ذوقی تمام، یه کاغذ از تو جیبش درآورد و شروع به ترجمه‌ی حرف‌هاش کرد؛ ااونم به زبون فارسی! بعد از تشکر از بینندگان و تعریف از تهران و …. ، شروع به تعریف و تمجید کردن از خودشون و البته پیانوی بلوتنر کردند. پیانویی که ظاهراً تنها پیانوییه که این دو روش می‌نوازند. پیانویی که تو پست‌های قبلی راجع بهش صحبت کرده‌م. بعد هم که یه قطعه برای نمایش قدرت این پیانو زدند که بدون اغراق باید بگم چنین صدایی رو تابحال از این پیانو و هیچ پیانوی دیگه‌ای نشنیده بودم. یه چیز خارق‌العاده‌ای بود…

Multimedia_pics_1387_12_Photo_1558 Multimedia_pics_1387_12_Photo_1557

یه قطعه بود که با توضیحی که داده شد معلوم شد که لالایی دوران کودکی یکی از این دو بوده و همیشه با این آهنگ که از یه جعبه موزیک بلند میشد، به خواب می‌رفته. بعد  آرزو کردند که تماشاگرا با شنیدن این قطعه خوابشون نبره و در همون جعبه رو باز کردند و به این صورت آهنگ شروع شد و پیانو بهش پیوست. وقتی هم که آهنگ به پایانش رسید، استفان، تپ! افتاد روی صندلی و مثلاً خوابش برد!

استفان وه:
هر 2 فاكتور هنري و حركات خاص كار براي ما اهميت دارد و ما قصد كمرنگ‌كردن بخش هنري نوازندگي را با اين شيوه‌ها نداريم، بلكه قصد داريم برنامه‌هاي زيباتري را براي مردم اجرا كنيم.

تو بیشتر قطعات، دست‌های دو نوازنده تو هم می‌رفت و تشخیص این که کدوم، دست کدومه واقعاً مشکل میشد. این رو هم اضافه کنم که یه دوربین  از کنار، دست‌های این دو رو روی پرده‌ی بزرگ پشت سن به نمایش درآورده بود و به این صورت، میشد دید که روی پیانو دارن چه می‌کنند. نمی‌دونم می‌تونین تصور کنید که دست یکی روی پیانو، دست مثلاً مزاحم نفر دیگه رو پس بزنه و یا یک انگشت دیگری، بی حساب وسط دو دست نفر دیگه پایین بیاد ، روی کلاویه فشار بده و با نگاه‌های شرورانه‌ش، واقعاً این احساس رو منتقل کنه که و یه بچه‌ی تخص اونجا نشسته و داره ذوق بچه‌گونه‌ی خودش رو به نمایش میذاره؟… یا مثلاً دست‌های که یک دور 360 درجه میزنند و از آسمون روی کلاویه‌ها فرود میان تا ملودی نفر بعدی رو کامل کنند؟! خوب راستش برای من که اینها رو دیده‌م و دارم مینویسمشون ، باورش مشکله ولی خوب… اتفاق افتاده! این دو، حتی در آخرین قطعه‌شون هم دست از مسخره‌بازی برنداشتند و تو قطعه‌ی معروف آستوریاس یه نمایش جالب رو اجرا کردند. قبل از اجرا، مارسل دورن گفت که این از اون قطعاتیه که همیشه آخر کنسرت‌ها اجرا می‌کنه  چون انقدر که سنگینه، انگشتاش می‌شکنند (یا لفظ بهترش» انگشت‌شکن» هست). بعد وسط اجرای قطعه و در حالیکه استفان وه در حال نواختن باس اون بود، از جلوی پیانو بلند شد و شروع به گرفتن و تکون دادن دستش کرد که یعنی مثلاً درد گرفته و بعد اون رو به سمت تماشاگرا گرفت: یه انگشت شکسته!!

در مورد قطعه‌ای که با توپ تنیس اجرا کردند نکته‌ی جالب این بود که حتی یک نت هم نادرست زده نشد. بعد هم روی توپ‌ها رو امضا کردند و فرستادند وسط جمعیت! که خوشبختانه به دعوا منجر نشد!!

یک‌ساعت و ربع برنامه‌ی پیانیست‌ها، ساعت 12 شب تموم شد. اما این برنامه پارت دوم برنامه‌ای بود که قسمت اولش رو یک گروه آوازی از ایران اجرا کردند. یک گروه 16 نفره از خواننده‌هایی که هرکدوم در نقش سازهای مختلف یک ارکستر ایفای نقش می‌کردند و کارشون بسیار قابل توجه بود به رهبری میلاد عمرانلو  اجرا داشتند. البته که اجرای این پارت، تفاوت زیادی با اجرای آلمانی‌ها داشت اما اونا هم به اندازه کافی ما رو خندوندند. بخصوص که تو تکه‌هایی از برنامه، درآوردن صدای گیتار الکتریک و نی و یکی دوساز دیگه که تصورش سخته که بشه با دهن شبیه‌سازی کرد، کلاً همه رو به تحسین واداشت. اجرای قطعات کلاسیک دنیا و اصیل ایرانی (مثل زنبورعسل و رقص شمشیر  از یه طرف و درنه‌حان و عزیزجون و ساری گلین از طرف دیگه)، بسیار مناسب و روی‌همرفته قوی انجام شد. اما شاید بهترین کار گروه، اجرای ترانه Yesterday اثر جاودانی گروه Beatles بود که خیلی موردتوجه قرار گرفت. صدای باز و زیبای خواننده‌ی این آهنگ چیزی نبود که بشه از کنارش به سادگی گذشت. متاسفانه اسمش رو نتونستم از توی لیست تشخیص بدم. ولی میشه ظهور یه خواننده‌ی حرفه‌ای رو در آینده‌ی موسیقی ایران، انتظار داشت.

Multimedia_pics_1387_12_Photo_1553

ميلاد عمراني رهبر گروه آوازي ايراني كه در شب دوم به اجراي برنامه مي‌پردازد درباره‌ي نحوه‌ي كار خود و گروهش گفت: من و گروهم از سال 84 كار خود را شروع كرديم و سال 86 اولين كنسرت خود را اجرا كرديم و در سال 87 هم در بخش آواز گروهي جشنواره فجر هم مقام اول را كسب كرديم.
اعضاي اين گروه هركدام در نقش يك ساز به ايفاي نقش مي‌پردازند به صورتي كه اگر در هنگام اجرا فقط گوش كنيد و چيزي نبينيد احساس خواهيد كرد كه يك گروه اركستر مشغول اجرا هستند. اين هنرمند اذعان داشت: اين گروه اولين گروه اركستر در ايران است كه صداي سازها توسط انسان‌ها اجرا مي‌شود، ولي اين كار سابقه‌اي 50 تا60 ساله در اروپا دارد.  (ایسنا)

این قطعه آخری که صحبتش رفت، یکبار هم به عنوان کار مشترک گروه آوازی تهران و گروه دوئت بلوتنر آلمان، به عنوان قطعه اختتامیه‌ی مراسم اجرا شد که میشه گفت تماشاگران رو کاملاً راضی از سالن خارج کرد.

» درهمین‌باره

»» جریان شب سوم از وبلاگ فرزاد حسنی

خلاصه اینکه جای همگی خالی…! فکر نکنم تا مدت‌ها چنین برنامه‌ی مفرح و در عین حال قوی و هنرمندانه‌ای رو در عرصه‌ی موسیقی کلاسیک در ایران شاهد باشیم. سه شب برنامه متفاوت. ولی خوب، جای امیدواری هست که گروه هنرطلایی ظریف که بانی این برنامه‌هاست، قدم به قدم بهتر و کاملتر، برنامه اجرا میکنه و سال دیگه کنسرت‌های قوی‌تری رو از این گروه شاهد باشیم.

▒ ▒ ▓ مطالب توهم‌نامه رو از فید دنبال کنید.

Advertisements

گفت‌و‌گو‌ها

9 thoughts on “پیانیست‌های تنیس‌باز در تالار وحدت

  1. واقعا اجرای فوق العاده ای بود محشر بود ولی من از اون جلف بازی ها اصلا خوشم نیومد یا نتونستم باهاش ارتباط برقرار کنم ولی در مجموع شب واقعا فوق العاده ای بود

    Posted by masood hedayati | 2009/03/06, 00:17
  2. به به , به به

    Posted by سروش | 2009/03/06, 12:46
  3. سلام دوست خوبم .گزارشت رو درباره شب دوم خوندم . خیلی جالب بود و خوندنی . خوشحالم که شما هم مثل من از لذت کودکانه اون شب سرشار شدید. من همچین اجرایی رو ندیده بودم موفق باشید . درضمن گزارشتون رو در وبلاگ لینک می کنم .
    ———–
    Ãmir:▒ممنون از لینک.

    Posted by فرزاد حسنی | 2009/03/07, 01:07
  4. به نظر من همه اهالی اهل هنر يک تختشون کم هستش.چه در ايران چه در هر جای ديگه دنيا
    —————
    Ãmir:▒نظر لطفتون رو میرسونید!!

    Posted by shahryar | 2009/03/07, 03:46
  5. واااااااااااای
    چه خوب
    خوش به حالت
    از آخرین باری که کنسرت رفتم یه عمر میگذره
    دلم خواست ):

    Posted by مونا | 2009/03/07, 10:34
  6. fببینم شد من بیام اینجا و تو بلاگی ننوشه باشی که من و به اعماق ته خود بی محتوا بینی نرسونه؟
    هان؟
    اما جداً خوشحالم که میون دوست هام کسی هست که تا این اندازه هنر دوست و البته هنرمند هست
    موفق باشی رفیق
    ———–
    Ãmir:▒باید تجدیدنظر کنم در دوستی با تو آیداخانوم…میدونی. نه که تو اصلاً هنرمند نیستی…منم احساس خوبی ندارم!

    Posted by آی دا | 2009/03/08, 13:47
  7. گزارش خوبی نوشتی. دلم می خواست اون جا بودم. شاید می شد این گزارش رو جای دیگه هم کار کرد.
    ————-
    Ãmir:▒مرسی. مثلاً کجا؟

    Posted by mary | 2009/03/08, 23:52
  8. ممنون از مطلب جالبتون..توی یو تیوب میتونید نمونه های خوبی پیدا کنید:

    —————
    Ãmir:▒ ممنون از لینک. خیلی کار جالبیه.

    Posted by مرجان | 2009/03/09, 00:53
  9. mersi az neveshtatoon,esme oon khanandeike yesterday ro khoond Emad ameri.
    —————————-
    Ãmir:◙ مرسی. عماد عامری…اسمش رو یادم میمونه.

    Posted by Sahar | 2009/03/20, 00:51

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

کافه‌توهم را از فید دنبال کنید

نویسندگان:

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

به 80 مشترک دیگر بپیوندید

لایک خور


لینک‌های خوشمزه

RSS لینک‌دونی گودری دوستان

  • خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.