//
you're reading...
وبلاگ, اینترنت, عمومی

با موضوعات تکراری چطور کنار بیاییم؟


به عنوان یک وبلاگ‌نویس، خیلی‌وقتها پیش اومده که خواستم درباره موضوعی، مطلب بنویسم. بعد متوجه شده‌ام که قبل از من یکی دو نفر از کله‌گنده‌های وبلاگستان فارسی – بالاخص یک پزشک – مطلب خودشون رو نوشته‌اند و میران مخاطب قابل‌توجهی رو هم به اون جذب کرده‌اند. در این شرایط، ممکنه نوشتن در مورد اون موضوع، یک جور افزونگی مطلب به حساب بیاد و من رو از نوشتنش پشیمون کنه. بنابراین،‌این سوال پیش میاد که قبل از نوشتن یک پست، آیا باید اینترنت رو برای موارد مشابه جستجو کرد تا از به اصطلاح یونیک بودن پستمون مطمئن بشیم یا اینکه آیا باید بدون توجه به اینکه دیگران چه کرده‌اند و چه بازخوردی برای نوشته‌هایشان داشته‌اند،‌ کار خودمان را بکنیم و نوشته‌ی خودمان را بنویسیم؟ برای خواندن چه-کنیم‌ها بروید پایین صفحه!

blog-blogging

اما اول فکر کردم خوبی‌ها و بدی‌های هر کدام از این انتخاب‌ها را برای خودم لیست کنم:

بدی‌ها:

  • افزونگی مطلب؛ همیشه بد نیست، اما در خیلی موارد باعث می‌شود خواننده، بدون خواندن پست، از کنار آن بگذرد، چرا که قبلاً‌ درباره‌اش خوانده است. اگر نوشته‌ی قبلی به دلش ننشسته باشد، احتمال اینکه به نوشته‌ی من محل بگذارد خیلی کم است. حالا بیایم توجیه‌ش کنم که این با آن ممکن است فرق داشته باشد…!
  • بدبینی: گاهی وقتها، زمانی که یک وبلاگ‌نویس کمتر شناخته‌شده،‌ پستی اینچنینی می‌نویسد، بخشی از خوانندگان ذهنشان به این سمت می‌رود که ایده‌ی اصلی نوشتن درباره‌ی آن مطلب، برای وبلاگ‌نویسان شناخته‌شده‌تری است که یک روز، یک هفته، یک ماه، یا یک سال قبل درباره همان موضوع قلم زده اند. خوش‌بینانه است اگر بگوییم همه‌ی خوانندگان وبلاگستان فارسی، انصاف را رعایت می‌کنند و اینطور فکر نمی‌کنند. بنابراین در جمع این گروه از خوانندگان، به وبلاگ‌نویس مذکور به چشم یک  بلاگر خلاق نگاه نمیشود.
  • باعث می‌شود که نتوانید آنچه را که خودتان در مورد موضوع فکر می‌کنید، بنویسید، چرا که آن‌طوری که شما فکر می‌کنید را همه خوانده‌اند!

خوبی‌ها

  • نوشتن‌ در مورد سوژه‌ای که قبلاً‌ جای بزرگتری درباره‌اش بحث شده است، میتواند دید خوبی به خواننده در مورد آنچه که من دوباره مطرح کرده‌ام، بدهد. به خصوص اگر خواننده مذکور،‌ در آن زمان از سوژه‌ی مذکور لذت هم برده باشد.
  • خیلی از خواننده‌ها هستند که آن پست خاص از آن بلاگر نامی‌تر را نخوانده‌اند. بنابراین نوشته‌ی من می‌تواند اتفاقاً خیلی هم مفید باشد. بعضی از خواننده‌ها هم هستند که اصولاً نوشته‌های آن وبلاگ‌نویس معروف را دنبال نمی‌کنند. باز، امتیازیست برای من که درباره‌ی سوژه‌ی مشترک،‌ مطلب بنویسم.
  • دست به قلم من، توسط خواننده بصورت ناخودآگاه با وبلاگ‌نویس معروف‌تر مقایسه می‌شود. اینجاست که می‌شود خودم را نشان بدهم که چند مرده حلاجم! و حق من مثلاً رده‌ی چندهزارم الکسا و رتبه چند‌صدم لایک‌خور و …  نیست!
  • خلاصه اینکه در این یک مورد خاص، نوشتن یک پست – مثلاً – تکراری، ضررها و مزایای غیرقابل تفکیکی دارد. حالا انتخاب این که در مورد آن موضوع بنویسم و یا بروم سراغ یک ایده‌ی اورجینال،‌ بستگی به میزان ریسک‌پذیری من وبلاگ‌نویس دارد. برای تمام این شک و تردیدها، یک پارامتر تعیین‌کننده وجود دارد: موضوعی که تو پاراگراف بعدی درباره‌اش می‌نویسم.

     اما چه کنیم که تکراری نخوانندمان….!

    1. بعضی موضوعات هستند که – مثل لولویی که این چند روز به جان وبلاگستان افتاده -  پتانسیل زیادی برای مانور ندارند. همه چیزشان در دو خط نوشته خلاصه‌ می‌شود. یا مثلاً خبرهایی که تاریخ مصرف دارند…دو روز که درباره‌شان نوشته می‌شود، نوشته‌های روز سوم، به اصطلاح  “خز “ میشوند!‌ اصرار بر نوشتن در مورد اینها، قطعاً به این بستگی دارد که یک ایده خیلی ناب داشته باشی و این اطمینان را که آن ایده، جایی دیگر تکرار نشده است.
    2. موضوعاتی که وبلاگ‌نویس با آنها، ایده‌ها‌ی ناب ، آثار منحصربفرد، یا پدیده‌های خاصی را به بحث می‌گذارد یا به تصویر می‌کشد که در خارج از وبلاگستان فارسی به نوعی، سوژه‌ی داغ محسوب می‌شوند. (از همان‌هایی که بعضی‌ها بهش می‌گویند “گوناگون” یا Miscellaneous)؛ اینها معمولاً یکبار مصرف هستند و وقتی یک وبلاگ‌نویس درباره‌شان نوشت، تکرارشان توسط یک وبلاگ‌نویس دیگر، عملاً یک کپی‌کاری زرد محسوب می‌شود. حتی اگر روح وبلاگ‌نویس دوم از نوشته‌ی اول خبر نداشته باشد. نمونه‌های خیالی‌اش، عکس‌هایی از تاریک‌ترین مکان‌های کشف‌شده در دنیا! ، ساخت گجت USB قهوه‌جوش، و نقاشی‌های سورئال پیرمرد 97 ساله در جنوب السالوادور و… هستند که علیرغم جذابیت خبری، عملاً به دلیل تکرار چیزی که قبلاً در وبلاگستان فارسی گفته شده، ایده‌های خوبی برای نوشتن محسوب نمیشوند. اینجا دیگر وبلاگ‌نویس معروف‌تر و غیرشناخته‌‌تر ندارد. اگر موضوعی را که دارید از خارج از وب فارسی به وبلاگتان می‌آورید و نمی‌دانید قبلاً توسط کس دیگری تکرار شده یا نه، وبلاگستان را سرچ کنید. از تکنوراتی، گوگل سرچ و گوگل‌ریدر استفاده کنید تا از یکی بودنش مطمئن شوید. اگر چیزی پیدا کردید، آن موضوع را از لیست ایده‌های آماده‌ی نوشتن‌تان خارج کنید. مگر اینکه چیزی برای اضافه کردن به مطلب‌های فوق داشته باشید؛ در اینصورت با ذکر لینک نوشته‌ی اصلی (در وب فارسی) نوشته‌ی خودتان را اضافه کنید. اینکار می‌تواند اعتبار شما را بین سایر وبلاگ‌نویس‌ها، دوچندان کند. حتی اگر فکر می‌کنید نیازی به جمع کردن اعتبار ندارید، به فکر از دست‌ندادنش باشید! اگر چیز اضافه‌ای ندارید، بین کپی‌کاری شما، با کپی‌کاری فروم‌ها و NewsGroup هایی که از در و دیوار اینترنت مطلب‌ها را برمی‌دارند و برای اعضایشان ارسال می‌کنند فرقی وجود نخواهد داشت.
    3. اما مقالات تحلیلی، نقدها و  نگرش‌های متفاوت به موضوعات مختلف، احتمالاً جزو کم‌دردسرترین نوشته‌های دم دست وبلاگ‌نویس هستند. حتی اگر دیگران هم راجع به آن موضوع، مطلب‌ها نوشته باشند، می‌شود جوری در همان مورد نوشت که تکرار مکررات محسوب نشود. زحمت هم نمی‌خواهد. جستجو در میان سایر مطالب فارسی می‌تواند ایده‌های جدیدی به ذهن شما برساند که بتوانید از آنها در مطلب‌تان استفاده کنید. ضمن اینکه نقل قول از مطالب سایر وبلاگ‌نویس‌ها (با ذکر منبع)، هم میتواند بار علمی نوشته‌ی شما را بالا ببرد، و هم راهی باشد برای تبلیغ وبلاگشان بین سایر وبلاگ‌نویس‌ها؛ چیزی که مسلماً در نهایت به نفع خود شما خواهد بود.

      در نهایت، مهمترین مساله در آغاز قلم زدن برای یک پست، جستجو  در بین آثار مشابه است. نگاه کنید ببینید موضوعتان چه کلمات کلیدی‌ای دارد و از همانها استفاده کنید. مثلاً در زمان بررسی فلان فیلم یا سریال، نام فیلم به فارسی و انگلیسی، کارگردان، و استفاده از کلماتی مثل “نقد”، “فیلم”، “سینما”و… ، خیلی راحت برای شما نوشته‌های دیگران را لیست می‌کند. یا اگر وقتی می‌خواهید در مورد پخش فلان مسابقه‌ی ورزشی از تلویزیون بنویسید، بد نیست نام تیم‌ها، محل برگزاری، نام گزارشگر، یا جزئیات دیگری را که می‌توانند جستجوی شما را محدود به موضوع موردنظر شما کنند را به عنوان کلمه‌ی کلیدی در نظر بگیرید. محدود کردن جستجو به زمان‌های خاص مثل یک هفته پیش، یا یک سال پیش هم ممکن است مفید باشد. Social Search گوگل هم می‌تواند کار را برایتان ساده‌تر کند،‌ اما نتیجه‌ی جامعی را بدست نمیدهد.

      یک نگاهی میکنم ببینم اگر کسی درباره‌ی روش‌های بهینه جستجو چیزی که من فکرش را میکنم ننوشته بود، در پست بعدی برایتان توضیح میدهم.

    0rss کافه‌توهم را از فید دنبال کنید

    Advertisements

    گفت‌و‌گو‌ها

    4 thoughts on “با موضوعات تکراری چطور کنار بیاییم؟

    1. بنظر من وبلاگ خیلی شخصی تر از جایی مثل روزنامه و مجلات هست و نباید این قدر حساسیت بخرج داد… شما گاهی یک مطلبی رو با یک سال تاخیر نسبت به دیگران مینویسی ولی برداشت شخصی خودت رو توی اون مینویسید و دلیلی نداره که بخواهید مقایسه شوید… شما مثلاً در مورد مطالب سینمایی بوفور میبینید که افراد حتی توی مجلات معتبر هم نقد فیلمی مربوط به سی سال قبل رو هم مینویسند یا مثلاً بیژن اشتری تو دنیای تصویر نقد فیلم روز مینویسه… خب اون اگه اینجوری فکر کنه باید بگه راجر ایبرت و صد تا منتقد (بهرحال) بزرگتر از آقای اشتری قبلاً راجع به فیلم نوشتن و دیگه نباید نوشت…

      ولی بنظر من نکات مثبتی که ذکر کردید بر نکات منفی میچربه… ولی یکار دیگه ای هم که میشه کرد لینک دادن در انتهای مطالب به نوشته های مشابه شما هست که هم بنوعی رعایت امانت شده و هم بنوعی شما رو بیشتر در معرض اون مقایسه ای که خودتون فرمودید میزاره…

      Posted by مسعود | 2010/08/13, 11:52
      • ممنون مسعودخان.
        مثالی که زدید، کاملاً بجاست.
        در عین حال، موضوع اینجاست که وبلاگها هرچقدر هم شخصی، وقتی برای عموم عرضه میشن، باید یه سری نکات رو رعایت کنند.
        مشکل اینجاست که وقتی گوگل رو در یک مورد خاص سرچ میکنی، مطالب خلاقانه تر، رو معمولاً در صفحات چهارم و پنجم جستجو میتونی پیدا کنی. و این مشکل، تو وبلاگستان فارسی خیلی بغرنجه.

        Posted by Ãmir Caféchi | 2010/08/13, 13:43
    2. مطمئن نیستم ولی فکر کنم یه جا دیگه یه پستی با همچین مضمونی خونده بودم … :دی
      پست ِ خوبی بود ! خسته نباشی

      Posted by مانی | 2010/08/13, 14:55

    پاسخی بگذارید

    در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

    نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

    شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

    تصویر توییتر

    شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

    عکس فیسبوک

    شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

    عکس گوگل+

    شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

    درحال اتصال به %s

    کافه‌توهم را از فید دنبال کنید

    نویسندگان:

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

    به 80 مشترک دیگر بپیوندید

    لایک خور


    لینک‌های خوشمزه

    RSS لینک‌دونی گودری دوستان

    • خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.